Luns, 23 de Xaneiro de 2006


Artigo: La Voz
Tradución automática OpenTrad Uvigo.
DDC: Carlos Nodar.
Video: Celtacampion

O Celta recuperou onte a doce sensación da vitoria fóra de casa tras catro meses sen conseguilo, e fíxoo a raíz da aposta máis ofensiva de Fernando Vázquez en toda a tempada. É a mellor forma de comezar a segunda volta e mirar definitivamente cara a Europa.

O técnico celeste optou finalmente polo 4-1-4-1 que tan bos resultados deulle a pasada tempada, deixando a Oubiña como único pivote, co que ofreceu un maior xogo combinativo que non se viu reflectido en oportunidades de gol. Por contra, a defensa quedou máis desguarnecida e o Málaga gozou das ocasións de gol máis claras durante o primeiro tempo.

Jorge e Canobbio non conectaban nin entre eles nin con Baiano e aínda por riba de males, o brasileiro marchouse lesionado na recta final da primeira parte. O dianteiro está atravesando polo seu peor momento no fútbol español.

Mentres o Celta era inoperante preto do área rival, o Málaga si creaba problemas co seu fútbol directo. Os dúas centrais célticos tiveron dificultades para defender os balóns en profundidade enviados cara a Paco Esteban e Salva. Nunhas ocasións a mala puntería dos malagueños e noutras o acerto de Pinto permitiron chegar ao descanso con empate sen goles.

O toque de calidade que se botou en falta ata ese momento púxoo Jorge Larena na primeira xogada da segunda metade, cun formidable pase en profundidade cara a Núñez, que este non desaprovechó poñendo en vantaxe ao Celta.

Era a situación ideal para aproveitar o momento delicado que atravesa o equipo andaluz. Os nervios comezaron a aparecer nos xogadores e na afección locais e o Celta tiña a oportunidade de pechar o partido. Durante uns minutos o Málaga estivo noqueado, pero a inseguridade defensiva céltica permitiulles resucitar cun par de accións de contragolpe que non significaron de milagre o restablecimiento da igualada.

O fallo de Edgar ao rematar a porta baleira unha extraordinaria acción protagonizada por Pablo Couñago pasará ao libro dos despropósitos futbolísticos. Antonio Tapia, vendo como a súa posta pendía dun fío, botou toda a leña ao lume ao situar a tres dianteiros natos dentro do campo, co xigante Morais á beira de Salva e Couñago, mentres Vázquez trataba de frear a embestida andaluza dando entrada a Roberto para pechar máis espazos.

O Málaga deixou, no seu acoso, moi despoblada o seu defensa, e o Celta soubo sacar froito do contragolpe ao materializar o segundo gol, tralo que Vázquez terminou de blindar ao equipo con Méndez de quinto defensa. Por primeira vez en toda a Liga, o Celta conseguiu manter o seu portería a cero fose de casa. Pode ser un bo augurio.
Publicado por Karlinhos @ 11:27  | Detrás do Celta
Comentarios (0)  | Enviar
Comentarios