O Celta de Vigo sumou os tres puntos ante a "nova" Real Sociedade (1-0), sombra do que foi, e rompeu así a racha de tres derrotas consecutivas en Liga e unha en Copa, que permiten seguir aos celestes na loita polos postos europeos. O único tanto do encontro logrouno Canobbio.
Os de Fernando Vázquez puxeron remedio á sangría de puntos pero non á de xogo, repetindo as súas miserias e a súa tacañería habitual nas segundas partes, nas que termina pedindo a hora. Os donostiarras, pola súa banda, tampouco fixeron gran cousa por animar o partido, aínda que no seu caso consecuencia das súas limitacións tendo en conta das ausencias en ataque do serbio Kovacevic e De Paula por lesión, e do turco Nihat por traspaso ao Spartak de Moscú.
Circunstancia esta que se deixou notar no partido, que comezou con dominio do balón por parte do Celta ante un conxunto vasco moito máis contemplativo e dedicado a afastar o perigo celeste, deixando o seu ataque en mans da velocidade ao contragolpe e a capacidade de sorpresa dun solitario Gari Uranga, que foi gañando en confianza para máis tarde apagarse aos poucos.
A primeira oportunidade destes primeiros minutos foi un man a man entre o brasileiro Fernando Baiano e Risco, que o meta "txuriurdin" conseguiu atajar con acerto. A mellor ocasión para os celestes chegaría, con todo, no minuto vinte cando o arxentino Placente fallou o imposible, tras un centro de Jonathan Aspas desde banda dereita, que Baiano, excesivamente fallón hoxe, non acertou a rematar e que o lateral esquerdo celeste mandou ao exterior da rede con todo ao seu favor para inaugurar o marcador.
Só tres despois, chegaría o gol vigués por medio do uruguayo Fabián Canobbio, que nunha xogada característica mandou o balón ao fondo da rede desde a frontal do área sen que Risco puidese facer nada por chegar. Con 1-0 no marcador, o Celta, como de costume, replegó as súas liñas dando como resultado un enfriamiento do xogo ata o descanso, deixando só algunha que outra xogada illada interesante, a máis destacada unha de Canobbio, máis entonado hoxe que en xornadas precedentes, nun choque co meta vasco no área pequena.
A segunda parte iniciouse sen cambios nas filas de ambos conxuntos e un novo erro non forzado de Baiano, que mandou alto o balón confirmando que a de hoxe non era a súa tarde e alimentando o debate sobre a existencia ou non de alternativas no banquiño celeste. Tamén buscou no banquiño o técnico realista José Maria Amorrortu, que deu entrada aos cincuenta e cinco minutos ao mediapunta esloveno Stevanovic, en quen están depositadas boa parte das esperanzas de futuro do conxunto vasco.
A súa presenza, prácticamente inadvertida, non cambiou para nada o guión dun partido que se foi apagando ata o aburrimiento co paso dos minutos sen que os locais, iso si, librásense dalgún que outro pequeno susto, dada a súa incapacidade para sentenciar os partidos. Cunha Real Sociedade impotente por falta de recursos e un Celta empeñado en non xogar a segunda parte terminou por converterse nun suplicio para o afeccionado.